ಹಜರುಲ್ ಅಸ್ವದ್ ಸ್ಥಾಪನೆ: ಪ್ರವಾದಿ(ಸ) ಅವರ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ್ಮ, ನಾಯಕತ್ವದ ಅಪೂರ್ವ ಮಾದರಿ
ಮರುಭೂಮಿಯ ಉಷ್ಣತೆಯ ನಡುವೆ ಕಅಬಾದ ಪವಿತ್ರ ಭವನವು ಜನರ ಹೃದಯದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ದಿನ ಮಕ್ಕಾದ ಜನರ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ಆತಂಕದ ಛಾಯೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಭೀಕರ ಪ್ರವಾಹವೊಂದು ಕಅಬಾದ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಿ ಅದರ ರಚನೆಯನ್ನು ಶಿಥಿಲಗೊಳಿಸಿತ್ತು.
ಕುರೈಶ್ ಕುಲದ ಜನರು ಒಗ್ಗೂಡಿ, “ನಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಕಅಬಾವನ್ನು ಪುನಃ ನಿರ್ಮಿಸೋಣ” ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು. ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲು ಜೋಡಿಸಿ, ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಗೋಡೆ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಶ್ರಮಿಸಿದರು. ಆದರೆ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯ ಅಂತಿಮ ಹಂತ ತಲುಪಿದಾಗ ಒಂದು ಮಹತ್ತರವಾದ ವಿವಾದ ಎದುರಾಯಿತು.
ಅದು ಕಅಬಾದ ಹೃದಯವೆಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವ ಪವಿತ್ರ ಹಜರುಲ್ ಅಸ್ವದ್.
ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಲ್ಲನ್ನು ಅದರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಗೌರವ ಯಾರಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕು?
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಲವೂ ಆ ಗೌರವಕ್ಕೆ ತಾವೇ ಅರ್ಹರು ಎಂದು ವಾದಿಸತೊಡಗಿತು.
“ಈ ಗೌರವ ನಮ್ಮದಾಗಬೇಕು!” ಎಂದು ಒಂದು ಕುಲ ಘೋಷಿಸಿತು.
“ಇಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕು!” ಎಂದು ಮತ್ತೊಂದು ಕುಲ ಪ್ರತಿವಾದಿಸಿತು.
ವಾದ-ವಿವಾದಗಳು ತೀವ್ರಗೊಂಡವು. ಮಾತುಗಳು ಕತ್ತಿಗಳಿಗಿಂತ ಹರಿತವಾದವು. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೈಮೀರುವ ಹಂತ ತಲುಪಿತು. ಮಕ್ಕಾದ ಶಾಂತಿ ಭಂಗಗೊಳ್ಳುವ ಭೀತಿ ಎದುರಾಯಿತು. ಜನರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಪದ ಕಿಡಿಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು; ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲದ ಬಿರುಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕುರೈಶ್ನ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಎದ್ದು ನಿಂತು ಹೇಳಿದರು:
“ಈ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಒಂದು ನ್ಯಾಯಯುತ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಈ ದ್ವಾರದಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ತೀರ್ಪನ್ನು ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಅಂಗೀಕರಿಸೋಣ.”
ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಸಲಹೆಗೆ ಸಮ್ಮತಿಸಿದರು. ಬಳಿಕ ಎಲ್ಲರ ದೃಷ್ಟಿಯೂ ಆ ದ್ವಾರದತ್ತ ನೆಟ್ಟಿತು.
ಯಾರು ಬರುತ್ತಾರೆ?
ಯಾರು ಈ ವಿವಾದವನ್ನು ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ಪರಿಹರಿಸುತ್ತಾರೆ?
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ಆ ದ್ವಾರದಿಂದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಗಾಂಭೀರ್ಯವಿತ್ತು.
ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕರುಣೆಯ ಕಿರಣವಿತ್ತು.
ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಅವರು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ — ಮುಹಮ್ಮದ್ ﷺ.
“ಅಲ್-ಅಮೀನ್ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ!” ಎಂದು ಜನರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉದ್ಗರಿಸಿದರು.
ಅವರನ್ನು ಕಂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಜನರ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಗು ಮೂಡಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ನ್ಯಾಯಪ್ರಜ್ಞೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ವಿವೇಕದ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಪಾರ ವಿಶ್ವಾಸವಿತ್ತು.
ಪ್ರವಾದಿ ﷺ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಶಾಂತವಾಗಿ ಆಲಿಸಿದರು. ಬಳಿಕ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತರಲು ಹೇಳಿದರು.
ಜನರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡರು.
ಅವರು ಹಜರುಲ್ ಅಸ್ವದ್ ಅನ್ನು ಆ ಬಟ್ಟೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲು ಸೂಚಿಸಿದರು.
ನಂತರ ಅವರು ಹೇಳಿದರು:
“ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಲದ ನಾಯಕರು ಈ ಬಟ್ಟೆಯ ಒಂದೊಂದು ತುದಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಿರಿ.”
ಎಲ್ಲ ನಾಯಕರು ಒಗ್ಗೂಡಿ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿದರು. ಹೀಗೆ ಹಜರುಲ್ ಅಸ್ವದ್ ಎಲ್ಲ ಕುಲಗಳ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಅದರ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿತು.
ಆ ಬಳಿಕ ಪ್ರವಾದಿ ﷺ ಸ್ವತಃ ಮುಂದೆ ಬಂದು ತಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಕೈಗಳಿಂದ ಆ ಕಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದು ಕಅಬಾದ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಅದರ ನಿಗದಿತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.
ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ವಿವಾದ ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು.
ಯಾವ ಕುಲವೂ ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಯಾರ ಗೌರವಕ್ಕೂ ಧಕ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ಹನಿ ರಕ್ತವೂ ಸುರಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಗೆದ್ದಿತು.
ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಜಯಿಸಿತು.
ನ್ಯಾಯ ವಿಜಯಶಾಲಿಯಾಯಿತು.
ಆ ದಿನ ಹಜರುಲ್ ಅಸ್ವದ್ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಮುಹಮ್ಮದ್ ﷺ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವ, ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತತೆ, ದೂರದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಸಾಮರಸ್ಯದ ಮನೋಭಾವವೂ ಜನರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು.
ಇಂದಿಗೂ ಈ ಘಟನೆ ನಮಗೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ:
ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಪರಿಹರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ, ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುವ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಪರಿಹರಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ನಾಯಕತ್ವ.
