ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.): ಅಲ್ಲಾಹನ ಖಡ್ಗ
ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.): ಅಲ್ಲಾಹನ ಖಡ್ಗ
ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.) ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಅವರ ಜೀವನವನ್ನು ಇತಿಹಾಸದ ಯಾವ ಘಟ್ಟದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಉಹುದ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರ ವಿರುದ್ಧ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಜಯ ತಂದುಕೊಟ್ಟದ್ದು ಖಾಲಿದ್ ಅವರ ಯುದ್ಧತಂತ್ರವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಂತರ ಇಸ್ಲಾಂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಅವರು, ಅದೇ ಇಸ್ಲಾಂನನ್ನು ವಿಶ್ವದ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದರು.
ಅವರ ಇಸ್ಲಾಂ ಸ್ವೀಕಾರದ ಘಟನೆಯಿಂದಲೇ ಆರಂಭಿಸೋಣ.
ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಖ್ಯಾತಿಯೂ ಅನುಯಾಯಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಹೊಸ ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಖಾಲಿದ್ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಸಂದೇಹಗಳು ದೂರವಾಗಿ ಸತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ದೃಢ ನಂಬಿಕೆ ದೊರಕಲೆಂದು ಅವರು ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅನೇಕ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಆಂತರಿಕ ಹೋರಾಟಗಳ ನಂತರ, ಇಸ್ಲಾಂ ಸತ್ಯಧರ್ಮವೆಂಬ ದೃಢ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅವರು ಬಂದರು.
ಮಹಾನ್ ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದ್ ﷺ ಅವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟು, ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಅವರು ಮಕ್ಕಾದಿಂದ ಮದೀನಾಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದರು.
ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.) ಅವರೇ ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ:
“ಮದೀನಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಈ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಒಬ್ಬ ಸಂಗಾತಿ ಇದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತೆಂದು ನಾನು ಬಯಸಿದೆ. ಆಗ ಉಸ್ಮಾನ್ ಇಬ್ನು ತಲ್ಹಾ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದೆ. ಅವರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಮದೀನಾದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆವು.
«ದಾರಿಮಧ್ಯೆ ಅಮ್ರ್ ಇಬ್ನುಲ್ ಆಸ್ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದೆವು. ನಾವು ಪರಸ್ಪರ ಸಲಾಂ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆವು. ‘ನೀವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?’ ಎಂದು ಅವರು ಕೇಳಿದರು.
‘ಮದೀನಾಕ್ಕೆ, ಅಲ್ಲಾಹನ ದೂತರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು,’ ಎಂದು ನಾವು ಉತ್ತರಿಸಿದೆವು.»
«ಆಗ ಅಮ್ರ್ ಹೇಳಿದರು: ‘ನಾನೂ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮದೀನಾಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.’
"ಹೀಗೆ ನಾವು ಮೂವರೂ ಸೇರಿ ಮದೀನಾಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದೆವು. ಅಲ್ಲಾಹನ ದೂತರ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರಿಗೆ ಸಲಾಂ ಹೇಳಿದೆವು. ಅವರು ಮಂದಹಾಸದಿಂದ ನಮ್ಮ ಸಲಾಂಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು. ನಂತರ ನಾನು ಎರಡು ಶಹಾದತ್ಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆ.”
ಇಸ್ಲಾಂ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತು ನಾನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನೂ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ಅಲ್ಲಾಹನು ಕ್ಷಮಿಸಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಪ್ರವಾದಿಯವರನ್ನು ವಿನಂತಿಸಿದೆ.
ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರವಾದಿ ﷺ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:
“ಇಸ್ಲಾಂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅಳಿಸಿಹಾಕುತ್ತದೆ.”
ಆದರೂ ನಾನು ಮತ್ತೆ ವಿನಂತಿಸಿದೆ:
“ಆದರೂ ನೀವು ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ.”
ಆಗ ಪ್ರವಾದಿಯವರು ನನಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ದುಆ ಮಾಡಿದರು:
“ಓ ಅಲ್ಲಾಹ್! ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ ಅವರಿಗೆ ಕ್ಷಮೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು.”
ನಂತರ ಅಮ್ರ್ ಇಬ್ನುಲ್ ಆಸ್ ಮತ್ತು ಉಸ್ಮಾನ್ ಇಬ್ನು ತಲ್ಹಾ ಮುಂದೆ ಬಂದು, ಅವರೂ ಇಸ್ಲಾಂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬೈಅತ್ ಮಾಡಿದರು.
ಇಸ್ಲಾಂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ನಂತರವೂ, ತಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕೆಂದು ಮತ್ತೆ ವಿನಂತಿಸಿದ ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.) ಅವರ ವಿನಯವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಇಸ್ಲಾಂನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಶತ್ರುಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕಾರಣ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದ ಅಪರಾಧಭಾವನೆಯ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣವನ್ನೂ ತೊಳೆದುಹಾಕಬೇಕೆಂಬ ಆಳವಾದ ಬಯಕೆಯೇ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.
ನಂತರ ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.) ಇಸ್ಲಾಂಗೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಅದ್ಭುತ ಯುದ್ಧವಿಜಯಗಳ ಇತಿಹಾಸವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಿತವಾಗಿದೆ.
ಮುಅ್ತಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಯ ಮೂವರು ಸೇನಾನಾಯಕರು ಶಹೀದರಾದ ಘಟನೆಯು ನಿಮಗೆ ನೆನಪಿದೆಯೇ?
ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದ್ ﷺ ಅವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:
“ಮುಅ್ತಾದಲ್ಲಿ ಜೈದ್ ಇಬ್ನು ಹಾರಿಥಾ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಗೆ ನೇತೃತ್ವ ನೀಡಿ ಹೋರಾಡಿ ಶಹೀದರಾದರು. ನಂತರ ಜಅ್ಫರ್ ಇಬ್ನು ಅಬೀ ತಾಲಿಬ್ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದರು; ಅವರೂ ಶಹೀದರಾದರು. ಆ ಬಳಿಕ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಯ ಧ್ವಜವನ್ನು ಅಬ್ದುಲ್ಲಾಹ್ ಇಬ್ನು ರವಾಹಾ ಎತ್ತಿಕೊಂಡರು; ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಅವರೂ ಶಹಾದತ್ ಹೊಂದಿದರು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕತ್ತಿ ಸೇನೆಯ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿತು. ಅಲ್ಲಾಹನು ಅದರ ಮೂಲಕ ವಿಜಯವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದನು.”
ಪ್ರವಾದಿಯವರು “ಅಲ್ಲಾಹನ ಕತ್ತಿ” (ಸೈಫುಲ್ಲಾಹ್) ಎಂದು ಕರೆದ ಆ ಮಹಾವೀರರು ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.) ಆಗಿದ್ದರು.
ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸೈನಿಕರಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು. ಪ್ರವಾದಿಯವರು ನೇಮಿಸಿದ್ದ ಮೂವರು ಸೇನಾನಾಯಕರು ಶಹೀದರಾದ ಬಳಿಕ, ಸಾಬಿತ್ ಇಬ್ನು ಅರ್ಕಮ್ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಖಾಲಿದ್ ಅವರ ಕಡೆಗೆ ಚಾಚಿ, ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಯ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸುವಂತೆ ವಿನಂತಿಸಿದರು.
ಆದರೆ ಆರಂಭಿಕ ಮುಹಾಜಿರ್ಗಳೂ ಅನ್ಸಾರ್ಗಳೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ತಾವು ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಖಾಲಿದ್ ಹಿಂಜರಿದರು.
“ನಾನು ಈ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ನೀವು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಹರು,” ಎಂದು ತಮ್ಮ ವಿನಯದಿಂದ ಹಾಗೂ ತಮಗಿಂತ ಮೊದಲು ಇಸ್ಲಾಂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದವರಿಗೆ ಗೌರವ ತೋರಿಸಿ ಖಾಲಿದ್ ಅವರು ಸಾಬಿತ್ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಬಿತ್ ಉತ್ತರಿಸಿದರು:
“ಇದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ. ಯುದ್ಧತಂತ್ರ ಮತ್ತು ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ನೀವು ನನಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣತರು.”
ನಂತರ ಸಾಬಿತ್ ಇಬ್ನು ಅರ್ಕಮ್ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ನೋಡಿ ಕೇಳಿದರು:
“ಖಾಲಿದ್ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ನೀವು ಒಪ್ಪುತ್ತೀರಾ?”
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು:
“ಹೌದು.”
ಹೀಗೆ ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.) ಮುಅ್ತಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಯ ನೇತೃತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮೇಲುಗೈ ಹೊಂದಿದ್ದ ರೋಮನ್ ಸೇನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ದಣಿದಿತ್ತು. ಅನೇಕ ಯೋಧರು ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿತ್ತು. ಇಂತಹ ಸಂಕಷ್ಟದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಕರ ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವ ಮಹತ್ತರ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.) ಅವರ ಮೇಲಾಗಿತ್ತು.
ಖಾಲಿದ್ ಅವರು ರೋಮನ್ ಸೇನೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅವಲೋಕಿಸಿದರು. ಅವರ ಬಲ ಹಾಗೂ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ತಕ್ಕ ಯುದ್ಧತಂತ್ರವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ಒಂದೇ ಘಟಕವಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹಲವು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಭಾಗಕ್ಕೂ ವಿಭಿನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.
ಈ ಹೊಸ ಯುದ್ಧತಂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಮುಸ್ಲಿಮರು ರೋಮನ್ ಸೇನೆಯ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ ಮತ್ತು ಬಿರುಕು ಉಂಟುಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ದೊರೆತ ಆ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಚಾಕಚಕ್ಯದಿಂದ ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಖಾಲಿದ್, ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿನಾಶದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದರು.
ಈ ಅಸಾಧಾರಣ ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧತಂತ್ರದ ನಂತರವೇ ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದ್ ﷺ ಖಾಲಿದ್ ಅವರನ್ನು “ಅಲ್ಲಾಹನ ಕತ್ತಿ” (ಸೈಫುಲ್ಲಾಹ್) ಎಂದು ಗೌರವದಿಂದ ಕರೆದರು.
ಮಕ್ಕಾ ವಿಜಯದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಸೇನೆಯ ಬಲಪಕ್ಷದ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಖಾಲಿದ್ ಅವರಿಗೆ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಖುರೈಶಿಗಳು ಪ್ರವಾದಿಯವರೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ ನಂತರ, ಮಕ್ಕಾವನ್ನು ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ವಿಮೋಚಿಸಲು ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಮದೀನಾದಿಂದ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು.
ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಸೇನೆಯನ್ನು ಹಲವು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದ್ದರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಾದ ಬಲಭಾಗದಿಂದ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕಾದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಖಾಲಿದ್ ಅವರ ಪಡೆಯದಾಗಿತ್ತು. ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಪ್ರತಿರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಅವರು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮಕ್ಕಾಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನಾದರೂ ನಿಭಾಯಿಸಲು ಸದಾ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದ ಖಾಲಿದ್, ಪ್ರವಾದಿಯವರ ನಿಧನದ ಬಳಿಕ ಖಲೀಫರಾದ ಅಬೂಬಕರ್ (ರ.ಅ.) ಅವರಿಗೂ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದ್ ﷺ ಅವರ ನಿಧನದ ನಂತರ ಅನೇಕರು ಇಸ್ಲಾಂ ತೊರೆದು ಧರ್ಮತ್ಯಾಗ (ರಿದ್ದಾ) ಮಾಡಿದರು. ಕೆಲವರು ತಾವೇ ಪ್ರವಾದಿಗಳೆಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಜನರ ಮುಂದೆ ಬಂದರು. ಅಸದ್, ಘತ್ಫಾನ್, ಅಬ್ಸ್, ಧುಬ್ಯಾನ್ ಮೊದಲಾದ ಅರಬ್ ಗೋತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಶಾಂತಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು. ಇಸ್ಲಾಂ ಅನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಲು ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ರೋಮನ್ ಮತ್ತು ಪರ್ಷಿಯನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳೂ ಈ ಗೊಂದಲ ಸೃಷ್ಟಿಸುವವರಿಗೆ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡಿದವು.
ಈ ಎಲ್ಲ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಖಲೀಫ ಅಬೂಬಕರ್ (ರ.ಅ.) ಸ್ವತಃ ಯುದ್ಧರಂಗಕ್ಕಿಳಿಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಕೆಲವು ಗೋತ್ರಗಳನ್ನು ಅವರು ಸ್ವತಃ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಲ್ಲಿಯೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಆದರೆ ಪ್ರಮುಖ ಸಹಾಬಿಗಳು, “ಖಲೀಫರು ಸ್ವತಃ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ತೆರಳುವುದು ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ” ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು. ಅದರ ನಂತರ ಖಲೀಫರು ವಿವಿಧ ಸೇನಾ ದಳಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಗಲಭೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮತ್ಯಾಗದ ಚಳವಳಿಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಕಳುಹಿಸಿದರು.
ಮುರ್ತದ್ದೀನ್ (ಧರ್ಮತ್ಯಾಗಿಗಳು) ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹನ್ನೊಂದು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹಂಚಲಾಯಿತು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠ ದಳದ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.) ಅವರಿಗೆ ವಹಿಸಲಾಯಿತು.
ಹೀಗೆ ಖಾಲಿದ್ ಅವರು ಒಂದು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ, ಒಂದು ವಿಜಯದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಜಯದತ್ತ ತಮ್ಮ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪಯಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
ಈ ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೊನೆಗಾಣಿಸಲು, ತಾನು ಪ್ರವಾದಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮುಸೈಲಿಮಾ ವಿರುದ್ಧ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸಬೇಕಾಯಿತು. ಯಮಾಮಾ ಎಂಬ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ಸೇನೆಗಳು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ನಿಂತವು.
ಯುದ್ಧದ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೆ ಭಾರೀ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಯಿತು. ಯೋಧರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಶಹೀದರಾಗತೊಡಗಿದರು. ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಗೆ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಖಾಲಿದ್ ಅವರು ಸಮೀಪದ ಎತ್ತರದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ತೆರಳಿ ಯುದ್ಧದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರು.
ಅವರು ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಂಡರು—ಮುಸ್ಲಿಂ ಯೋಧರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಮರುಜಾಗೃತಿಗೊಳಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯ ಸಾಧ್ಯ.
ಅದನ್ನು ಮನಗಂಡ ಖಾಲಿದ್ ಅವರು ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:
“ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗೋತ್ರವೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗೋತ್ರದ ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯವು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸಬೇಕು.” ಎಂದು ಖಾಲಿದ್ ಆದೇಶಿಸಿದರು.
ಅವರ ಆದೇಶದಂತೆ ಅನ್ಸಾರರೂ ಮುಹಾಜಿರರೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತರು. ವಿವಿಧ ಗೋತ್ರಗಳವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಧ್ವಜಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಣಿನಿಂತರು.
ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಮರುಸಂಘಟಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಖಾಲಿದ್ ಆದೇಶ ನೀಡಿದರು. ಆ ನಂತರ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡದ್ದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊಸ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗೋತ್ರವೂ ಅಪಾರ ಧೈರ್ಯ, ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಮುಸೈಲಿಮಾ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿತು.
ಮುಸ್ಲಿಂ ಯೋಧರ ಮನೋಬಲ ಕುಗ್ಗದಂತೆ ಖಾಲಿದ್ ಅವರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ತಕ್ಬೀರ್ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗಿ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಸೇನೆಯ ಯೋಧರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕುರುಳತೊಡಗಿದರು. ನೂರಾರು ಯೋಧರು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ಖಾಲಿದ್ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದ ಮುಂದೆ ಶತ್ರುಗಳು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾರದೆ ಸೋತರು. ಕೊನೆಗೆ ಮುಸೈಲಿಮಾ ಹತನಾದನು. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿದರು.
ಹೀಗೆ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಅವನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚಳವಳಿಯನ್ನೇ ಬೇರು ಸಮೇತ ನಿರ್ಮೂಲಗೊಳಿಸಲು ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.
ಈ ವಿಜಯದ ಸುದ್ದಿ ಖಲೀಫ ಅಬೂಬಕರ್ (ರ.ಅ.) ಅವರಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಅವರು ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಾಗಿ ಸಜ್ದತುಶ್-ಶುಕ್ರ್ (ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಸಾಷ್ಟಾಂಗ ನಮಸ್ಕಾರ) ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
ಒಂದು ಕಡೆ ಈ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಸವಾಲುಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಪರ್ಷಿಯನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳು ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೆ ನಿರಂತರ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಇರಾಕ್ ಮತ್ತು ಶಾಮ್ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಅವು ಸದಾ ಬೆದರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದವು.
ಇರಾಕ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತರಬೇಕೆಂದು ಖಲೀಫ ಅಬೂಬಕರ್ (ರ.ಅ.) ಖಾಲಿದ್ ಅವರಿಗೆ ಆದೇಶ ನೀಡಿದರು.
ಅದರಂತೆ ಖಾಲಿದ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಇರಾಕ್ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು. ಪರ್ಷಿಯನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಿವಿಧ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗೆ ತಮ್ಮ ದೂತನ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಪತ್ರವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂದೇಶ ಹೀಗಿತ್ತು: ಪರಮ ಕರುಣಾಮಯನೂ ಅಪಾರ ದಯಾಳುವೂ ಆದ ಅಲ್ಲಾಹನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ
ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ ಅವರಿಂದ ಪರ್ಷಿಯಾದ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗೆ
ಸನ್ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದವರ ಮೇಲೆ ಶಾಂತಿ ಇರಲಿ.
ನಿಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಸಂಚುಗಳನ್ನು ವಿಫಲಗೊಳಿಸಿದ ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಸರ್ವ ಸ್ತುತಿಯೂ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.
ನಮಾಝ್ ಸ್ಥಾಪಿಸುವವರು, ನಮ್ಮ ಕಿಬ್ಲಾದ ಕಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡುವವರು ಮತ್ತು ನಾವು ಹಲಾಲ್ ಮಾಡಿದುದನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರು ಮುಸ್ಲಿಮರು. ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಹಕ್ಕುಗಳೂ ಕರ್ತವ್ಯಗಳೂ ಇವೆ.
ನನ್ನ ಈ ಪತ್ರವು ನಿಮ್ಮ ಕೈಗೆ ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ ಜಿಜ್ಯಾ (ತೆರಿಗೆ) ಪಾವತಿಸಿರಿ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅಲ್ಲಾಹನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಮಾಣ, ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ನಾನು ಒಂದು ಜನಾಂಗವನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವೆನು—ನೀವು ಬದುಕನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೀರೋ, ಅವರು ಮರಣವನ್ನು (ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಾರ್ಗದ ಶಹಾದತ್ ಅನ್ನು) ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿಸುವವರು.
ಪರ್ಷಿಯನ್ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಮುಸ್ಲಿಮರ ವಿರುದ್ಧ ಭಾರೀ ಸೈನಿಕ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಖಾಲಿದ್ (ರ.ಅ.) ಮತ್ತು ಅವರ ಸೇನೆ ಇರಾಕ್ ಕಡೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಯಿತು.
ಪರ್ಷಿಯನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗಲೂ ಖಾಲಿದ್ ತಮ್ಮ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು:
“ರೈತರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಬೇಡಿ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ. ಅವರು ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿ.”
ಪರ್ಷಿಯನ್ ಆಡಳಿತದ ಕಠೋರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಜನರು ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಯನ್ನು ಅಪಾರ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು.
ಹೀಗೆ ಇಡೀ ಇರಾಕ್ ಮುಸ್ಲಿಂ ಆಡಳಿತದ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಪರ್ಷಿಯನ್ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸೋಲಿಸುವಲ್ಲಿ ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.) ಮತ್ತು ಅವರ ಸೇನೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಜಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದರು.ಪರ್ಷಿಯನ್ನರ ವಿರುದ್ಧ ಇರಾಕ್ನಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ ಮಹಾ ವಿಜಯದಿಂದ ಉತ್ಸಾಹಗೊಂಡ ಖಲೀಫ ಅಬೂಬಕರ್ (ರ.ಅ.) ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧವೂ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅಬೂ ಉಬೈದಾ ಇಬ್ನುಲ್ ಜರ್ರಾಹ್, ಅಮ್ರ್ ಇಬ್ನುಲ್ ಆಸ್, ಯಝೀದ್ ಇಬ್ನು ಅಬೀ ಸುಫ್ಯಾನ್ ಮತ್ತು ಮುಆವಿಯ ಇಬ್ನು ಅಬೀ ಸುಫ್ಯಾನ್ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಮುಖ ಸಹಾಬಿಗಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಶಾಮ್ (ಸಿರಿಯಾ) ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು.
ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗೆ ಮುಸ್ಲಿಮರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಆಸಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. “ಸೋಲು ಖಚಿತವಾಗಿರುವ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅದರಿಂದ ದೂರವಿರುವುದೇ ಉತ್ತಮ” ಎಂದು ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೂ ಸೇನಾಧಿಪತಿಗಳಿಗೂ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು. ಆದರೆ ಅವರ ಮಂತ್ರಿಗಳೂ ಸೇನಾ ನಾಯಕರು ಯುದ್ಧವೇ ನಡೆಸಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು.
ಕೊನೆಗೆ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಸುಮಾರು 2,40,000 ಸೈನಿಕರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಬೃಹತ್ ಸೇನೆಯನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಮರ ವಿರುದ್ಧ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿತು. ಶತ್ರು ಸೇನೆಯ ಸಂಖ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನಾಪತಿಗಳು ಖಲೀಫ ಅಬೂಬಕರ್ (ರ.ಅ.) ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಆಗ ಅವರು ದೃಢವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು:
“ರೋಮನ್ನರ ಈ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾನು ಖಾಲಿದ್ ಮೂಲಕವೇ ಮುರಿಯುವೆನು.”
ಖಲೀಫರ ಆದೇಶದಂತೆ ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.) ಇರಾಕ್ನಿಂದ ಶಾಮ್ ಕಡೆಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದ ನಂತರ ರೋಮನ್ನರ ವಿರುದ್ಧ ಅಣಿನಿಂತಿದ್ದ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಯ ಸಮಗ್ರ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಅವರು ವಹಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮುನ್ನ ತಮ್ಮ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು:
“ಇಂದು ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಹಿಮೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಅಹಂಕಾರವೂ ತಪ್ಪು ಉದ್ದೇಶಗಳೂ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸದಿರಲಿ. ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋರಾಡಿರಿ. ಬನ್ನಿ, ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ನಾವು ಪರಸ್ಪರ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಇಂದು ಒಬ್ಬನು ನಾಯಕನಾಗಲಿ, ನಾಳೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು. ಹೀಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಸರದಿಯಂತೆ ಸೇನೆಯ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸೋಣ.”
ಯುದ್ಧ ಮುಂದುವರಿದಾಗ, ಹೊಸದಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದ ಕೆಲವರು ಭಯದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ ಎಂದು ಖಾಲಿದ್ ಅಂದಾಜಿಸಿದರು. ಹಾಗಾದರೆ ಆ ಭಯವು ಉಳಿದ ಸೈನಿಕರಲ್ಲೂ ಹರಡಿ, ಸೇನೆಯ ಮನೋಬಲವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಅರಿತಿದ್ದರು.
ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಅವರು ಒಂದು ವಿಶೇಷ ತಂತ್ರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು. ಮುಸ್ಲಿಂ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸೇನೆಯ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದರು. ಓಡಿ ಹೋಗಲು ಯತ್ನಿಸುವವರನ್ನು ತಡೆಯಲು ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಇದರಿಂದ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ಥೈರ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.
ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮುನ್ನ, ರೋಮನ್ ಸೇನೆಯ ಮುಖ್ಯ ಸೇನಾನಾಯಕನು ಖಾಲಿದ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಇಚ್ಛೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದನು. ಇಬ್ಬರೂ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಎದುರು ಎದುರಾಗಿ ನಿಂತರು.
ಆಗ ರೋಮನ್ ಸೇನಾನಾಯಕನು ಖಾಲಿದ್ ಅವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:“ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಬಡತನವೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕರೆತಂದಿದೆ ಎಂದು ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ. ನೀವು ಒಪ್ಪಿದರೆ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಹತ್ತು ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳು, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇವೆ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷವೂ ಇದೇ ಪ್ರಮಾಣದ ನೆರವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇವೆ.”
ರೋಮನ್ ಸೇನಾನಾಯಕನ ಈ ತಿರಸ್ಕಾರಭರಿತ ಮಾತುಗಳು ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.) ಅವರಿಗೆ ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ದೃಢವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು:
“ಹಸಿವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಂದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುವ ಜನಾಂಗ. ರೋಮನ್ನರ ರಕ್ತ ಬಹಳ ಸಿಹಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಅದನ್ನು ಸವಿಯಲು ನಾವು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.”
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತರು. ತಕ್ಬೀರ್ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುತ್ತಾ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿದರು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಎರಡೂ ಸೇನೆಗಳು ಯುದ್ಧಘೋಷಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿತು. ಭೀಕರ ಸಮರ ನಡೆಯಿತು. ಮುಸ್ಲಿಂ ಸೇನೆ ಅಪಾರ ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೋರಾಡಿತು. ಅನೇಕರು ಶಹೀದರಾದರೂ, ಅವರ ದಿಟ್ಟ ದಾಳಿಯಿಂದ ರೋಮನ್ ಸೇನೆಗೆ ಭಾರೀ ನಷ್ಟ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ಅಬೂ ಉಬೈದಾ (ರ.ಅ.) ಅವರ ಬಳಿ ಒಬ್ಬ ಮುಸ್ಲಿಂ ಯೋಧ ಬಂದು ಕೇಳಿದನು:
“ನಾನು ಈಗ ಶಹಾದತ್ ಹೊಂದಿ ಅಲ್ಲಾಹನ ದೂತರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲಿದ್ದೇನೆ. ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕಾದ ಯಾವುದೇ ಸಂದೇಶವಿದೆಯೇ?”
ಅಬೂ ಉಬೈದಾ (ರ.ಅ.) ಉತ್ತರಿಸಿದರು:
“ನಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ಅಲ್ಲಾಹನ ದೂತರಿಗೆ ಹೇಳು—ನಮ್ಮ ರಬ್ಬು ನಮಗೆ ನೀಡಿದ ವಾಗ್ದಾನವು ನಿಜವಾಗಿದೆ.”
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ಸಹಾಬಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಧುಮುಕಿ, ಶತ್ರುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಹೋರಾಡಿ ಕೊನೆಗೆ ಶಹಾದತ್ ಹೊಂದಿದರು.ರೋಮನ್ ಸೇನೆಯ ದಾಳಿ ತೀವ್ರಗೊಂಡಾಗ ಇಕ್ರಿಮಾ (ರ.ಅ.) ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿದ್ದವರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು:
“ಅಲ್ಲಾಹನು ನನಗೆ ಇಸ್ಲಾಂದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಮೊದಲು ನಾನು ಪ್ರವಾದಿಯವರ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಹಾಗಿದ್ದಾಗ ಇಂದು ಶತ್ರುಗಳ ಮುಂದೆ ನಾನು ಓಡಿ ಹೋಗಬೇಕೇ?”
ನಂತರ ಅವರು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿದರು:
“ಸಾವಿನವರೆಗೂ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡುವುದಾಗಿ ಯಾರು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?”
ಆಗ ಅನೇಕ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ, ಅಸಾಧಾರಣ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದರು.
ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.) ಅವರ ಹೋರಾಟ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ರೋಮನ್ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಅಪ್ರತಿಮ ಯುದ್ಧತಂತ್ರ ಮತ್ತು ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು.
ಮುಸ್ಲಿಮರು ವಿಜಯದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಖಲೀಫ ಉಮರ್ (ರ.ಅ.) ಅವರ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೊತ್ತ ದೂತನು ಖಾಲಿದ್ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು. ಆ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಖಲೀಫ ಅಬೂಬಕರ್ (ರ.ಅ.) ನಿಧನರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಹಾಗೂ ಖಾಲಿದ್ ಅವರನ್ನು ಸರ್ವಸೇನಾಧಿಪತಿ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ಅವರ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅಬೂ ಉಬೈದಾ ಇಬ್ನುಲ್ ಜರ್ರಾಹ್ (ರ.ಅ.) ಅವರನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿ ಇತ್ತು.
ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಖಾಲಿದ್ (ರ.ಅ.) ತೋರಿದ ಪ್ರೌಢತೆ ಮತ್ತು ನಾಯಕತ್ವದ ವಿಧೇಯತೆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ವ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ.
ಅವರು ದೂತನನ್ನು ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದು, “ಯುದ್ಧ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬೇಡ” ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದರು.
ಅದರ ನಂತರ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಮರಳಿ, ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ರೋಮನ್ ಸೇನೆ ಕ್ರಮೇಣ ಸೋತು ಹಿಂತಿರುಗತೊಡಗಿತು ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಿದರು.
ವಿಜಯ ಖಚಿತವಾದ ಬಳಿಕ ಖಾಲಿದ್ ಅವರು ಅಬೂ ಉಬೈದಾ (ರ.ಅ.) ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ, ಅವರಿಗೆ ಸಲಾಂ ಹೇಳಿ ಖಲೀಫರ ಪತ್ರದ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.
ಖಾಲಿದ್ ಅವರ ಈ ಉದಾತ್ತ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಭಾವುಕರಾದ ಅಬೂ ಉಬೈದಾ (ರ.ಅ.) ಅವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅವರ ನೆತ್ತಿಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟರು.
ಕೆಲವು ಐತಿಹಾಸಿಕ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಖಲೀಫರ ಪತ್ರವು ನೇರವಾಗಿ ಅಬೂ ಉಬೈದಾ (ರ.ಅ.) ಅವರಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರು ಕೂಡ ಯುದ್ಧ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಅದರ ವಿಷಯವನ್ನು ಖಾಲಿದ್ ಅವರಿಂದಲೂ ಉಳಿದ ಸೈನಿಕರಿಂದಲೂ ರಹಸ್ಯವಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದರು ಎಂದು ಕೆಲವು ಇತಿಹಾಸ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದ್ ﷺ ಅವರು, “ಇಸ್ಲಾಂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳೆಲ್ಲ ಕ್ಷಮಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ” ಎಂದು ಖಾಲಿದ್ ಇಬ್ನುಲ್ ವಲೀದ್ (ರ.ಅ.) ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ತಾವು ಹಿಂದೆ ಇಸ್ಲಾಂ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆದು ನೋವುಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಾಹನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಅವರು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಕಂಡುಕೊಂಡರು.
ಮಕ್ಕಾ ವಿಜಯದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉಜ್ಜಾ ಎಂಬ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಪ್ರವಾದಿಯವರು ಖಾಲಿದ್ ಅವರಿಗೆ ವಹಿಸಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಒಡೆದು, ಅದರಿಂದಲೂ ತೃಪ್ತಿಯಾಗದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಪಡಿಸಿದರು.
ಅನೇಕ ಯುದ್ಧಗಳಿಗೆ ನೇತೃತ್ವ ನೀಡಿ ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದು ವಿಜಯಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ ಖಾಲಿದ್ (ರ.ಅ.) ಅವರು, ಕೊನೆಗೆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿಧನರಾದರು. ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಪರ್ಷಿಯನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮಣಿಸಿ, ಪ್ರವಾದಿಯವರ ವಫಾತ್ ನಂತರ ಉಂಟಾದ ಅಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿದಂತಹ ಮಹಾನ್ ಯೋಧನಿಗೆ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಮರಣ ಹೊಂದುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾಗಿತ್ತು.
ಅವರು ಆಗಾಗ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು:
“ನಾನು ಅನೇಕ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿ, ಭಲ್ಲೆ ಅಥವಾ ಬಾಣದ ಗಾಯದ ಗುರುತು ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳವೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಂದು ನಾನು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಒಂಟೆಯಂತೆ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.”
ಈ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಶಹಾದತ್ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅವರ ಆಳವಾದ ಹಂಬಲ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಖಾಲಿದ್ (ರ.ಅ.) ಅವರು ನಿಧನರಾದಾಗ ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಸ್ತಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದದ್ದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕುದುರೆ, ಕೆಲವು ಆಯುಧಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣ (ತೊಪ್ಪಿ) ಮಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು.
