ಶಾಂತಿಧೂತ
ಅದೊಂದು ಬಿರು ಬಿಸಿಲಿನ ಮಕ್ಕಾದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ. ಮರಳುಗಾಡಿನ ತಾಕಲಾಟದ ನಡುವೆ, ಕಅಬಾದ ಪವಿತ್ರ ಭವನವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೃದಯದ ಸ್ಪಂದನವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆ ದಿನ, ಮಕ್ಕಾದ ಜನರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆತಂಕದ ಕಾರ್ಮೋಡ. ಒಂದು ಭೀಕರ ಪ್ರವಾಹ ಕಅಬಾದ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಒಡೆದು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಶಿಥಿಲಗೊಳಿಸಿತ್ತು. ಕುರೈಶ್ ಕುಲದ ಜನರು ಒಗ್ಗೂಡಿ, “ನಾವು ನಮ್ಮ ಪವಿತ್ರ ಕಅಬಾವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟೋಣ!” ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಕಲ್ಲು ಕಲ್ಲಾಗಿ, ಗೋಡೆ ಗೋಡೆಯಾಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು ಎದುರಾಯಿತು.
ಅದು ಕಅಬಾದ ಹೃದಯ—ಪವಿತ್ರ ಕಪ್ಪು ಕಲ್ಲು, ಹಜರ್ ಅಲ್-ಅಸ್ವದ್. ಈ ಕಲ್ಲನ್ನು ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಗೌರವ ಯಾರಿಗೆ ಸಿಗಬೇಕು? ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಲವೂ ತನ್ನದೇ ಎಂದು ಹೇಳಿತು. “ನಾವೇ ಈ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು!” ಎಂದು ಒಂದು ಕುಲ ಕೂಗಿತು. “ಇಲ್ಲ, ಇದು ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕು!” ಎಂದು ಇನ್ನೊಂದು ಕುಲ ಗರ್ಜಿಸಿತು. ಮಾತುಗಳು ಕತ್ತಿಯಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದವು, ಕೈಗಳು ಖಡ್ಗಗಳ ಕಡೆಗೆ ಚಲಿಸಿದವು. ಮಕ್ಕಾದ ಶಾಂತಿಯೇ ಒಡೆಯುವಂತಿತ್ತು. ಜನರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಪದ ಕಿಡಿಗಳು, ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲದ ಗಾಳಿ.
ಆಗ, ಕುರೈಶ್ನ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಎದ್ದು, ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿ ಹೇಳಿದರು, “ಕಾಯಿರಿ! ಈ ಗೇಟ್ನಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಒಳಗೆ ಬರುವವನೇ ಈ ತೀರ್ಮಾನವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಿ!” ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿದರು, ಆದರೆ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಗೇಟ್ನ ಕಡೆಗೆ. ಯಾರು ಬರುತ್ತಾರೆ? ಯಾರು ಈ ಗೊಂದಲವನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ?
ಗೇಟ್ನಿಂದ ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟವನು ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಯುವಕನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕರುಣೆಯ ಜ್ಯೋತಿ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯ ಗಾಂಭೀರ್ಯ. ಆತನೇ ಮುಹಮ್ಮದ್ (ಸ), “ಅಲ್-ಅಮೀನ್” ಎಂದು ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವನು. “ಅಮೀನ್ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ!” ಎಂದು ಜನರ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಆನಂದದ ಕೂಗು ಕೇಳಿತು. “ಈಗ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಹೋಗುತ್ತದೆ!” ಎಂದು ಎಲ್ಲರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಮೂಡಿತು.
ಮುಹಮ್ಮದ್ (ಸ) ಶಾಂತವಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಂತರು. ಎಲ್ಲರ ಕೋಪದ ಕೂಗಾಟ, ಗೊಂದಲದ ಗದ್ದಲವನ್ನು ಅವರು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದರು. ಆಗ, ಅವರು ಒಂದು ಸರಳ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಜನರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿಕೊಂಡರು. “ಈ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಕಪ್ಪು ಕಲ್ಲನ್ನು ಇರಿಸಿ,” ಎಂದು ಅವರು ಮೃದುವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ಕಲ್ಲನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟಾಗ, ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅವರ ಮೇಲೆ. “ಈಗ,” ಎಂದು ಅವರು ನಗುಮುಖದಿಂದ ಹೇಳಿದರು, “ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಲದ ನಾಯಕರೇ, ಈ ಬಟ್ಟೆಯ ಒಂದೊಂದು ತುದಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಿರಿ!”
ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಕುಲಗಳ ನಾಯಕರು ಒಗ್ಗೂಡಿ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿದರು. ಕಪ್ಪು ಕಲ್ಲು, ಎಲ್ಲರ ಕೈಯಿಂದ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟು, ಗೋಡೆಯ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿತು. ಆಗ ಮುಹಮ್ಮದ್ (ಸ) ಸ್ವತಃ ಮುಂದೆ ಬಂದು, ಆ ಕಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ಕಅಬಾದ ಗೋಡೆಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಕೂಗು! ಯಾವ ಕುಲವೂ ಗೌರವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಯಾವ ರಕ್ತವೂ ಸುರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಾದ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತೆ ಮರಳಿತು, ಮುಹಮ್ಮದ್ (ಸ) ರವರ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ, ಕರುಣೆಯಿಂದ.
ಜನರೆಲ್ಲ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿ, “ಇದು ಅಲ್-ಅಮೀನ್ರ ಕೊಡುಗೆ! ಇವನು ನಿಜವಾದ ಆದರ್ಶ!” ಎಂದು ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿದರು. ಆ ದಿನ, ಕಅಬಾದ ಕಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಾನವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಮುಹಮ್ಮದ್ (ಸ) ರವರ ಗುಣಗಳು—ತಾಳ್ಮೆ, ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತತೆ, ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಶಕ್ತಿ—ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದವು
✍️Atthaullah Kavu
