Islamonweb

ಸುಲೈಮಾನ್ ಅಲ್-ತಾಜರ್: ಗ್ರಹಿಕೆಯ ದೋಷಗಳು
8ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ 9ನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಕೇರಳ ಕರಾವಳಿಯನ್ನು ತಲುಪಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸುವವರು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಮತ್ತೊಂದು ಸಾಕ್ಷ್ಯವೆಂದರೆ ಒಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಪ್ರವಾಸಿ ಸುಲೈಮಾನ್ ಅಲ್-ತಾಜಿರ್ (Sulayman al-Tajir) ដ ಹೇಳಿಕೆ. ಕ್ರಿ.ಶ. 851 ರಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಂಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದಾಗ, 'ಅರೇಬಿಕ್ ಮಾತನಾಡುವ ಅಥವಾ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಯಾವುದೇ ಚೀನಿಯರು ಅಥವಾ ಭಾರತೀಯ ರನ್ನು ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಸುಲೈಮಾನ್ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ 'ಸಿಲ್ಲಿಲತು ತವಾರಿಖ್' (Silsilat al-Tawarikh) ಕೃತಿಯಿಂದ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಈ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು, ಕ್ರಿ.ಶ. 851 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇಸ್ಲಾಂ ಇನ್ನೂ ಕೇರಳ ಅಥವಾ ಚೀನಾವನ್ನು ತಲುಪಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗಿದೆ.
ವಿಲಿಯಂ ಲೋಗನ್ ಈ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ 'ಮಲಬಾರ್ ಮ್ಯಾನುವಲ್' (Malabar Manual) ನಲ್ಲಿ ಮರುಮುದ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ (5) ಅವರು ಪ್ರಾಯಶಃ ಪಠ್ಯದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನುವಾದದಿಂದ ಅಥವಾ ದ್ವಿತೀಯ ಮೂಲದ ಉಲ್ಲೇಖದಿಂದ ಇದನ್ನು ಪಡೆದಿರಬಹುದು. ತರುವಾಯ, ಮಲಬಾರ್ ಮ್ಯಾನುವಲ್ ಅನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಕೇರಳ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬರೆದ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲರೂ ಈ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ವಿಮರ್ಶೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಕಲಿಸಿದರು. ಇದನ್ನು ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ದೊಡ್ಡ 'ನಿಧಿ'ಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದಂತೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರು. ಎ.ಶ್ರೀಧರ ಮೆನನ್, ಇಲಂಕುಳಂ ಕುಂಜನ್ ಪಿಳ್ಳೆ, ಎಂ.ಜಿ.ಎಸ್. ನಾರಾಯಣನ್, ಸಿ. ಅಚ್ಯುತ ಮೆನನ್ ಮತ್ತು ಕೆ.ಪಿ. ಪದ್ಮನಾಭ ಮೆನನ್ ಅವರಂತಹ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ವಿದ್ವಾಂಸ ರೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ತಮ್ಮ ವಾದವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ 'ಮತ್ತು 'ಗೌರವ' ದೊಂದಿಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು.
ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆಯೇನೆಂದರೆ, ಈ ಭಾಗವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಅದು ಯಾರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರಾರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಂತೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅನೇಕರು ಮೂಲ ಕೃತಿಯನ್ನು ನೋಡದೆಯೇ ಅದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಪಠ್ಯವು ಆರೇಬಿಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ, ಅದನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಅಥವಾ ಅದರ ಪರಿಭಾಷೆಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಕೆಲವೇ ಜನರು ಮಾತ್ರ ಶ್ರಮಿಸಿದರು. ಈ ಭಾಗವು ಮಲಬಾರ್ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪ ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದು ನಾವು ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗ, ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸ ಕಾರರ ವಿಧಾನದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏಳುತ್ತದೆ.
ಸುಲೈಮಾನ್ ಅವರ ಅರೇಬಿಕ್ ಪಠ್ಯ 'ಸಿಲತು ತವಾರಿಖ್' ಅನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಓದಿದಾಗ ಇದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಸರಂದೀಬ್ (ಶ್ರೀಲಂಕಾ) ನಿಂದ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಅವರು ಇಳಿದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಅವರು 'ಲಂಜ್ ಯಾಲೂಸ್ 'ಭೇಟಿಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅರಬ್ಬರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿಕೋಬಾರ್ ದ್ವೀಪ ಗಳಿಗೆ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಪದವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಇತರ ಅರೇಬಿಕ್ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನಗಳು ಸಹ ದೃಢೀಕರಿಸುತ್ತವೆ (6). ಆದರೂ ನಮ್ಮ ಮಲಬಾರ್ ಇತಿಹಾಸಗಳು, ಮಲಬಾರ್ ಕರಾವಳಿ ಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದ ಆಗಮನವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲು, ಈ ಭಾಗವು ಕೇರಳದ ಬಗ್ಗೆ ಎಂಬಂತೆ ಪದೇ ಪದೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿವೆ. ನಿಕೋಬಾರ್ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಅರೇಬಿಕ್ ಅಥವಾ ಇತರ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಭಾಷೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಇಸ್ಲಾಂ ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದು ಬಹಳ ನಂತರ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಷಯ.
ಸುಲೈಮಾನ್ ಅವರ ಅರೇಬಿಕ್ ಮೂಲವನ್ನು ಫ್ರೆಂಚ್‌ಗೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ಗೆ ಅನುವಾದಿಸಿದಾಗ, ನೈಜಅರ್ಥವನ್ನು ಕಳೆದು ಕೊಂಡಿತು. ಪಠ್ಯವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ 'ಅಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ಅರಬ್ಬರ ಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಭಾಷೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಕೃತಿಯ ನಂತರದ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ನಾವು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಓದಿದಾಗ, ಇಸ್ಲಾಂ ಈಗಾಗಲೇ ಚೀನಾ, ಕೇರಳ ಮತ್ತು ತಮಿಳು ಕರಾವಳಿಯನ್ನು ತಲುಪಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅರಬ್ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಅಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ (7). ಇಂತಹ ಭಾಗಗಳ ತಪ್ಪು ಅನುವಾದಗಳು ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ಗ್ರಹಿಕೆಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಕೇರಳದ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಸುಮಾರು ಎರಡು ಶತಮಾನಗಳ ಮುಸ್ಲಿಂ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಅಳಿಸಿಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. 'ತಯಾ ರಿಸಿದ' (Manufactured) ಇತಿಹಾಸವು ಬೆಳಕು ಇರಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ.
ತರಿಸಾಪ್ಪಳ್ಳಿ ತಾಮ್ರಶಾಸನಗಳು ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಒಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲಾರ್ಧದ ಹೊತ್ತಿಗೆ
ಮುಸ್ಲಿಮರು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಆಳುವ ವರ್ಗದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಗಣನೀಯ
ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ದಾಖಲೆಯೆಂದರೆ
ತರಿಸಾಪ್ಪಳ್ಳಿ ತಾಮ್ರಶಾಸನ (Tharisappalli copper plateinscription). ಈ ಶಾಸನಗಳು ಕ್ರಿ.ಶ. 849 ರಲ್ಲಿ ವೇನಾಡ್ ದೊರೆ ಅಯ್ಯನ್ ಅಡಿಗಳ್ ಅವರು ಸ್ಥಳೀಯ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಅನುದಾನವನ್ನು ಐದು ತಾಮ್ರದ ತಗಡುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಠ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರು, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು ಮತ್ತು
ಯಹೂದಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿ ಸಹಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾದ ಭಾಷೆ
ಗಳಲ್ಲಿ ಅರೇಬಿಕ್, ಹೀಬ್ರೂ ಮತ್ತು ಪಲ್ಲವಿ ಸೇರಿವೆ. ಒಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ದ್ವಿತೀಯಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಇಸ್ಲಾಂ ಕೇರಳವನ್ನು ತಲುಪಿತು ಎಂದು ಕೆಲವರು ವಾದಿಸುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಈ ದಾಖಲೆಯ ಮಹತ್ವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಇದು ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸುವ ಆರಂಭಿಕ ದಾಖಲೆಯಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇದನ್ನು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ದಾಖಲೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ (8). ಎಂ.ಜಿ.ಎಸ್. ನಾರಾಯಣನ್ ಮತ್ತು ಇಲಂಕುಳಂ ಕುಂಜನ್ ಪಿಳ್ಳೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಈ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಎಂ.ಜಿ.ಎಸ್ ನಾರಾಯಣನ್ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: 'ಒಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ (ಕ್ರಿ.ಶ. 849) ತರಿಸಾಪ್ಪಳ್ಳಿ ತಾಮ್ರಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ, ವೇನಾಡ್ ದೊರೆ ಅಯ್ಯನ್ ಅಡಿಗಳ್ ಅವರು ಮಾರ್ ಸಾಪುರ್ ಐಸೊ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಿರಿಯನ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರಿಗೆ ಚರ್ಚ್ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿ, ಹತ್ತು ಯಹೂದಿ ಗಳು, ಹತ್ತು ಸಿರಿಯನ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಅರಬ್ ಮುಸ್ಲಿಮರು ದಾಖಲೆಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ" (9).
ಆರಂಭಿಕ ಕೂಫಿಕ್ ಅರೇಬಿಕ್ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾದ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಹೆಸರುಗಳು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತಿವೆ: ಮೈಮೂನ್ ಬಿನ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂ, ಮುಹಮ್ಮದ್ ಬಿನ್ ಮಾಮಿ, ಸಾಲಿಹ್ ಬಿನ್ ಅಲಿ, ಉಸ್ಮಾನ್ ಬಿನ್ ಅಲ್-ಮರ್ಜಬಾನ್, ಮುಹಮ್ಮದ್ ಬಿನ್ ಯಹ್ಯಾ, ಅಮ್ ಬಿನ್ ಇಬ್ರಾಹಿಂ, ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಬಿನ್ ಅಲ್-ತಾವ್, ಬಕರ್ ಬಿನ್ ಮನ್ಸೂರ್, ಖಾಸಿಂ ಬಿನ್ ಹಮೀದ್, ಮನ್ಸೂರ್ ಬಿನ್ ಈಸಾ ಮತ್ತು ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್ ಬಿನ್ ಯಾಕೂಬ್. ಇದರಿಂದ ನಾವು ಒಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದ ವೇಳೆಗೆ ಅರಬ್ಬರು ಮಲಬಾರ್ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಸಮುದಾಯವಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅವರು ರಾಜಶಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಬಹುದು (10). ಡಾ. ಸಿ.ಕೆ. ಕರೀಂ ಹೀಗೆ ತೀರ್ಮಾನಿಸುತ್ತಾರೆ: ಈ ಸಮಯದ ವೇಳೆಗೆ ಮುಸ್ಲಿಮರು ರಾಜಾಜ್ಞೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಬಲವಾದ ಸಮುದಾಯವಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದರು. ಒಂದು ಗುಂಪು ಇಂತಹ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾದರೆ, ಅವರು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು. ಒಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮಲಬಾರ್ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು ಎಂಬ ವಾದವು ಟೊಳ್ಳು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬಹಿರಂಗವಾಗುತ್ತದೆ (11).

ಅರಕ್ಕಲ್ ರಾಜವಂಶದಿಂದ ಸೂಚನೆಗಳು

ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮದ ಉಗಮ ಮತ್ತು ಹರಡುವಿಕೆಯ ಯಾವುದೇ ಅನ್ವೇಷಣೆಯು ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಏಕೈಕ ಮುಸ್ಲಿಂ ರಾಜವಂಶವಾದ ಅರಕ್ಕಲ್ ಕುಟುಂಬದ ದಾಖಲೆಗಳಿಗೆ ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಗಮನ ನೀಡಬೇಕು. ಈ ವಂಶದ ದಾಖಲೆಗಳು ಚೇರಮಾನ್ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮೆಕ್ಕಾಕ್ಕೆ ಹೋದ ಗುಂಪಿನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಮೂಲವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಧರ್ಮಡಂ (Dharmadom) ಅದರ ಹಳೆಯ ರಾಜಧಾನಿ. ಮೊದಲ ಆಡಳಿತಗಾರ ಸುಲ್ತಾನ್ ಅಲಿ ರಾಜಾ ಅವರನ್ನು ಚೇರಮಾನ್ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅವರ ಸಹೋದರಿ ಶ್ರೀದೇವಿಯವರ ಮಗ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಅಲಿ ಇವರನ್ನು ಮಹಾಬಲಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ (12)
ಅರಕ್ಕಲ್ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆಯಾದ ಮರದ ಫಲಕವೊಂದು, ರಾಜವಂಶವು ಹಿಜರಿ ಶಕೆಯ ಮೊದಲ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು ಎಂದು ತಿಳಿಸುವ ಪದ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಅದೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವು ಎಂದು ನಂಬಲಾದ ನಾಣ್ಯಗಳು ಸಹ ಪತ್ತೆಯಾಗಿವೆ. ಚೇರಮಾನ್ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅವರು ಪ್ರವಾದಿಯವರ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಕ್ಕಾಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು ಎಂದು ವಿವಿಧ ದಾಖಲೆಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಅರಕ್ಕಲ್ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಹಿಜರಿ 122 ಮತ್ತು 163 ರಲ್ಲಿ ಟಂಕಿಸಿದ ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯಗಳು ಪತ್ತೆಯಾಗಿವೆ ಮತ್ತು 1948 ರಲ್ಲಿ ಮದ್ರಾಸ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪುರಾತತ್ವ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸ ಲಾಯಿತು. ಎರಡನೇ ಶತಮಾನದ ಹಿಜರಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜ ವಂಶವು ತನ್ನದೇ ಆದ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಟಂಕಿಸುವಷ್ಟು ಪ್ರಬಲವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿರಬೇಕು (13)